Over de facebookgroep "Wat eet je dan wel?"

Op 24 december 2019 richtte ik een facebookgroep Wat eet je dan wel? op. Ik kreeg meteen heel veel leuke reacties. En een groot aantal vegans én niet-vegans werden direct lid van de groep. En dat op kerstavond! Bij toetreding tot de groep stelde ik de vraag wat ze hoopten te vinden in de groep: wat deed het deugd om zoveel engagement te ontdekken, van zowel vegans als niet-vegans! Echt hoopvol was ik. Ook meldde men mij al snel dat de naam Wat eet je dan wel in gebruik was door een bekende blogster. Meteen nadat ik dat las, deed ik een bericht via messenger naar de blogster: 

 

"Hallo, ik maakte vandaag een vegan facebookgroep aan met een vraag die ik al 40 jaar beantwoord "Wat eet je dan wel?". Ik was al lang over een naam aan het nadenken en vandaag viel hij me pardoes in. Uit puur enthousiasme vergat ik te checken of de naam al gebruikt werd. Ik hoop dat je in mijn groep een bondgenoot ziet ziet om samen veel bordjes en menuutjes te veganiseren. Ik wilde nog zeggen dat ik je pagina mega vegan tof vind. Verder wens ik je een heel gezellige kerstavond toe. Met diervriendelijke groetjes"

 

Het eerste antwoord evenals de daaropvolgende berichten van deze blogster waren -om het mild uit te drukken- niet positief en daar was ik verbaasd over en ook was ik ontgoocheld. Hoe kan iemand die vegan is vijandig reageren op een bondgenoot (lees "iemand die wil helpen")?

 

Misschien zit mijn werk met vrijwilligers er voor iets tussen dat ik het concept "concurrentie" niet begrijp. Vrijwilligers doen alles samen, belangeloos, uit gemeenschappelijke overtuiging. Het eigenaarschap van ons Willemsfonds wordt door niemand geclaimd. We jagen allemaal hetzelfde doel na, namelijk cultuur en literatuur toegankelijk maken voor iedereen. Ik ging er van uit dit referentiekader van uit dat sociale doelen altijd collectief gedragen worden en dat er geen "mijn" en "jouw" in zo'n verhaal zijn. Daarom werk ik wellicht zo graag met onze 500 vrijwilligers.

 

Ik reageer in deze blog ook op de andere reacties die mijn richting uit kwamen -en eventueel nog komen- op de "foute" naamkeuze. Mijn beweegredenen voor de naam Wat eet je dan wel? volgen hierna:

 

Waarom koos ik Wat eet je dan wel? als naam voor een facebookgroep?

 

Voor de dieren

(1)  Omdat  het gaat om leven en dood van dieren: de groots mogelijke groep vleeseters bereiken is belangrijker dan wat dan ook.

 (2)  Omdat deze vraag de sleutel is naar een wereld zonder dierenleed: méér mensen zullen plantaardig gaan (kunnen) koken eens we deze vraag voor meer en meer niet-vegans positief beantwoorden. 

(3)  Omdat de kracht van de vraag Wat eet je dan wel? groot is:  vegans kunnen maar impact hebben wanneer zij veel vleeseters positief bereiken. Deze inzichten wil ik delen met zoveel mogelijk andere vegans opdat zij zich niet (meer) verongelijkt voelen door deze vraag maar zich net uitgenodigd voelen om de geheimen van de plantaardige keuken te onthullen aan zoveel mogelijk vleeseters.

 

Voor de vegans

(4)  Omdat deze vraag het collectieve symbool is van alle vegans: elke vegan antwoordt in zijn/haar leven ontelbare keren op deze vraag.

(5)  Omdat deze vraag elke vegetariër minder eenzaam maakt in een wereld waar het nog steeds moeilijk is om als vegan begrepen te worden. Ze heeft een emotionele betekenis die alle vegans met elkaar delen. Ze verbindt alle vegans.

 

Voor alle mensen en dieren

(6)  Omdat deze vraag de sleutel is tot een mildere wereld: ze brengt vegans, niet-vegans en dieren samen in plaats van hen te verdelen.

 

Voor en door mezelf

(7)  Omdat ik voor het eerst in mijn leven zo enorm blij werd bij de vraag die ik al 40 jaar te pas en te onpas beantwoord had en daardoor vergat na te gaan of de naam al gebruikt werd.

  

Waarom heb ik de naam (nog) niet veranderd nadat de blogster van Wat eet je dan mij dat “per direct” verzocht heeft?

 

(1)Omdat de vraag werkt: zowel vegans als niet-vegans worden lid van de groep. Dat vegans –of andere gelijkgestemden- elkaar bereiken, is niet moeilijk. Bruggen slaan naar mensen die anders denken en doen, is wat anders. Een duidelijke en uitnodigende naam is van essentieel belang.

(2)Omdat we (nog) geen alternatief hebben met dezelfde kracht om vleeseters te bereiken. Naamsuggesties die dezelfde lading en verbindende kracht hebben als Wat eet je dan wel? zijn welkom. In de facebookgroep zoeken we samen naar een naam met dezelfde specifieke connotaties.

(3)Omdat er nog geen groep bestond met de naam Wat eet je dan wel op het moment dat ik de groep aanmaakte: de blogster van Wat eet je dan wel had een bedrijfspagina, geen groep.

(4)Omdat Wat eet je dan wel? en Wat eet je dan wel twee verschillende namen zijn: het vraagteken is niet zomaar een tekentje meer of minder, het is het verschil tussen een open groep waar mensen elkaar helpen enerzijds en een “bedrijf” dat informatie aanreikt anderzijds. Het vraagteken nodigt uit om samen na te denken, samen te zoeken, samen voor hetzelfde doel te gaan. Elkeen is welkom om deel te nemen aan en eigenaar te zijn van deze groep. 

(5) Omdat mensen die ijveren voor dierenwelzijn samenspannen in hun strijd om hun gemeenschappelijke doel – een vrolijkere wereld, zonder leed, voor mens en dier- te bereiken. Concurrentie in hun activisme kennen zij niet en zogenaamde aanspraken op namen houdt hen niet tegen. Dat de blogster van Wat eet je dan wel onze groep niet als bondgenoot onthaalt, is spijtig. Haar “bedrijf” zoals zij het noemt, is voor haar belangrijk. Wellicht begrijpelijk vanuit het standpunt van een bedrijfsvoerder? Maar van een vegan?

 

Ik som hierboven alleen maar redenen op om vast te houden aan de naam "Wat eet je dan wel?". De voornaamste reden is de impact op dieren. Anderzijds besef ik dat er een gedeeld fiat moet zijn om van een samenwerking of op zijn minst een bondgenootschap te kunnen spreken. Je kan niet bondgenoot zijn wanneer de ander je als concurrent ziet. Dan krijg je de stempel dat je plagiaat pleegt. Jammer, een gemiste kans voor de blogster (ik zou als beheerder van de groep reclame maken, belangeloos, zoals ik dat ken van de vrijwilligers) als -en dat vind ik bijzonder pijnlijk- voor de dieren.

 

Reageren op deze blog kan hier onder:

Voer de code in:

Opmerking: De met * gemarkeerde velden zijn verplicht.

Reactie schrijven

Commentaren: 0