Vegan + zero waste = cruelty free

mijn vrienden worden niet meer opgegeten

Ik was 8 en vegetariër en mijn vrienden werden opgegeten. De idee dat de mens boven de dieren, de bomen en de zee staat en er naar believen wat mee kan aanvangen, ligt gelukkig onder vuur. Vleesloos eten is al lang geen rariteit meer en leven zonder afval wordt elke dag gemakkelijker. In mijn laatste boek vers gevist zet ik mijn humor in op deze maatschappelijke kentering. De dieren kijken toe en geven commentaar op de mensen en hun bizarre gewoonten zoals de baas spelen over andere dieren, of nog erger hen beroven van hun jas of hen zelfs opeten, de zee verdrinken in plastiek en de bossen beroven van hun bomen.

 

"Ik lees Uit de puinhopen van George Monbiot en besef dat er misschien toch een kans is -zoals de titel van het boek doet geloven- dat we de toestand van de aarde kunnen herstellen, of op zijn minst stabiliseren? Het lijkt hopeloos, maar toch. Wat er over is, kan nog gered worden. Dat moeten we geloven. Dat wil ik geloven. Dat geloof ik. Uiteraard zijn we maar mensen, en kan één mens geen grote verschillen maken. We kunnen alleen maar onze passie achterna gaan en onderweg anderen proberen te raken.

 

waPEN van verzet

Schrijven is mijn verzet in de dubbele betekenis van het woord. Het is mijn verzetje, mijn plezier. En tegelijk is het mijn verzet tegen de puinhopen of beter gezegd mijn actie voor schoonheid op onze mooie planeet. Om het met een woord van Berthold Gunster te zeggen: als we nu eens met zijn allen "omdenken" en met vele kleine vlindereffecten het grote verschil maken!

 

In mijn blog Boeken die "om zeep" omdenken ontdek je door welke auteurs ik verder nog geraakt word. Het zijn stuk voor stuk mensen die geloven dat we de puinhoop op aarde kunnen opruimen. Zij schrijven geen wollige, meewarige, moraliserende of belerende boodschappen. Wel dragen zij elk op een verschillend terrein en voor verschillende doelgroepen concrete, doenbare , vaak eenvoudige en goedkope oplossingen aan. Deze boeken vormen het hoekje van de hoop -weg van de puinhoop- in mijn boekenkast.

 

Schrijven is naast vegan zijn mijn persoonlijke actie. Met ca1000 en mijn pen mik ik op alles wat goed is voor de dieren en de aarde.

In mijn blogs stel ik vragen over ethische kwesties zoals wetenschap zonder dierproeven, vegetarisme en leven zonder afval. Hiermee wil ik het maatschappelijke debat over de grote invloed van onze individuele levensstijl aangaan. Verder breng ik duurzame en cruelty free producten concreet in beeld om te tonen hoe gemakkelijk en vooral hoe fijn het is om op zero waste en vegan producten over te stappen. Schoenen bijvoorbeeld hoeven heus niet van leer te zijn. Palladiums van gerecycleerde petflessen bijvoorbeeld zijn zowel modieus als sterk.

Overtuig je zelf en koop je gerecycleerde Christopher Raeburns via onderstaande banner.

Mijn boeken schrijf ik voorts ten voordele van organisaties die de strijd voor dierenrechten en het milieu met lijf en leden voeren. En mensen die de dieren steunen, krijgen mijn boek vers gevist. 

Opmerking: De met * gemarkeerde velden zijn verplicht.


Reactie schrijven

Commentaren: 0